ملودیکا از اسباب بازی فروشی تا سن تالار وحدت

[آرشیو روزنامه خورشید شماره ۴۷۷ دوشنبه ۲۵ شهریور ۹۲]

در جشنواره فجر سال گذشته بود که سامان احتشامی با یک ملودیکای قرمز توانست اهالیی موسیقی را که در تالار وحدت نشسته بودند ، تحت تاثیر این ساز تازه وارد قرار دهد.او که قصد داشت قابلیت این ساز را به همگان نشان دهد با این ساز کوچک بادی و همنوازی آن با پیانو توانست در آن کنسرت قابلیت خود را به همگان بشناساند.

یکی از کسانی که به همراه احتشامی کار آهنگسازی و تنظیم آلبوم ملودیکا را بر عهده دارد «سینا سلیم زاده» است که در گفتگو با خبرنگار خورشید از روند اجرایی و کارآمدی ساز ملودیکا در فضای موسیقی ایران می گوید.

از آلبوم ملودیکا بگویید فکر می کنید که این اثر تا چه حد موفق باشد؟

در کنسرت سال گذشته که در جشنواره موسیقی فجر برگزار شد با سامان احتشامی و گروهش چند قطعه را با پیانو و ساز ملودیکا اجرا کردیم که مورد استقبال عموم قررار گرفت. بعد از آن بود که ما در فکر تهیه آلبوم جدیدی با معرفی قابلیت های این ساز افتادیم و با اضافه کردن چند قطعه آذری و کارهای گذشته مانند پرویز اتابکی، با همنوازی ساز پیانو و ملودیکا آلبوم را تهیه کردیم.در جشنواره فجر با درام و بیس کار ما اجرا شد اما در یک آلبوم یک کار خودم نیز با ساز پیانو به آن اضافه شده است.خوشبختانه این آلبوم تا چند ماه دیگر وارد بازار می شود و پس از آن آلبوم «ملودیکافه» را روانه بازار خواهیم کرد که با توجه به پتانسیل آلبوم فکر می کنیم استقبال خوبی از آن شود.

تا چه حد سعی شد که آلبوم اول با دومی متفاوت باشد؟

ما در حال ضبط آن هستیم و سعی داریم که ملودیکافه را به شکل متفاوتی نسبت به این آلبوم روانه بازار کنیم. در این آلبوم آهنگ چند فیلم مانند پدرخوانده، اشک ها و لبخند ها و … اضافه شده و در حال تنظیم کارها هستیم.

با توجه به اینکه ساز ملودیکا یک ساز ناشناخته است و تا به حال تنها در دست کودکان نواخته شده چطور از پتانسیل آن برای اجرای قطعات ایرانی استفاده کردید؟

یکسری از سازها شناخته شده اند اما ما برداشت صحیحی از آن نداریم.قبلا ملودیکا را در اسباب بازی فروشی ها تنها در دست بچه ها می دیدیم. در حالی که از این ساز در کشورهای دیگر استفاده های بسیار ی می شود. ملودیکا با قابلیت بادی به همراه کلیدهای آن می تواند نت های کششی را به خوبی اجرا کند و کارکردی مانند آکاردئون داشته باشد. این کشش صدا به درد اجرای قطعات ایرانی می خورد. همانطور که با کمانچه و ویلن برای یکسری قطعات ایرانی تنها با آن سازها می توان اجرا کرد. در این ساز کنترل هوا به صورت کششی صورت می گیرد و ما از این قابلیت برای اجرای قطعات ایرانی استفاده کردیم و انصافا هم جواب داد. در جشنواره فجر ما شاهد بودیم که با بازخورد خوبی روبرو شد. بیشتر کسانی که در آن کنسرت حضور داشتند اهالی موسیقی بودند و کاملا از روند کار راضی بودند.

واکنش دیگران به این روند یعنی اینکه یک ساز را از اسباب بازی فروشی بیاورید و به آلات موسیقی ما اضافه کنید چگونه بود؟

زمانی که یک ساز جدید وارد فرهنگ موسیقی یک کشور می شود حتما یکسری آن را قبول خواهند کرد و یک عده نیز با آن مخالفند و همواره در تاریخ ما شاهد این مسئله بوده ایم. اما باید گفت که صدا به همراه تنوریته این ساز زمانی که با ساز پیانو آمیخته می شود تبدیل به یک پکیج خواهد شد. این دو ساز کنار هم تاثیر گذار خواهند بود. امیدواریم در آینده نزدیک این ساز در میان جوانان و قشر دانشجو رواج پیدا کند. جای قبلی این ساز در اسباب بازی فروشی ها بوده و زمان می برد تا جایش را در میان موسیقی ما پیدا کند. اما ما با تولید دو آلبوم به کار خود ایمان داشتیم و امیدواریم در آینده به گوش همه برسد.

با توجه به اینکه موسیقی ایرانی در پرده ها و ربع پرده ها خلاصه می شود و سازهای اروپایی فاقد این خصوصیت هستن آیا با ملودیکا به مشکل برنخوردید؟

نه مشکل خاصی نبود.اما این محدودیت در ملودیکا هست و ما قطعاتی را انتخاب کردیم که ربع پرده کمتر داشته باشد. ما در پیانو هم این مشکل را داریم. اما باید به یک اصل اشاره کرد شما همین ساز ملودیکا را به دست یک هنرمند آماتور و یک هنرمند حرفه ای بدهید هر کدام به یک شیوه می زنند. اگر حرفه ای باشد حتی یکسری تکنیک ها به آن اضافه می کند. این ساز در ۵۰ سال گذشته آخرین تغییرات خود را به سرانجام رسانده و به شکل امروزی درآمد. اما سلیقه هنرمندان با هم متفاوت است و ما خواسته ایم حالت های ایرانی را با این ساز بیان کنیم. همواره با توجه به دید موسیقی سنتی ما حتی در موسیقی امروزی و مدرن باز هم با مشکل کمبود اساتید برای سازهای خاص مواجه هستیم. این امر حتی در ساز آکاردئون نیز دیده می شود و اساتید انگشت شماری در حال تدریس آن هستند.

آیا این مشکل به ساز پیانو و معرفی آن به قشر جوان لطمه وارد نمی کند؟ملودیکا با توجه به نواختن راحت، متد سخت و دشواری ندارد.این ساز پیچیدگی خاصی ندارد حتی با گوش کردن و شناخت از کلاویه ها(کلیدها) می توان صدای این ساز را درآورد. اما قطعا نبود اساتید در این رشته و تربیت قشر جوان می تواند در روند آموزشی و تاثیرگذاری آن تاثیر منفی داشته باشد. اگر چند استاد این ساز را بتوانند آموزش دهند می توان آن را به کودکان به شکل درست و صحیح آموزش داد و آینده این ساز را تضمین کرد.

1

 

اولین نظر را در خصوص این مطلب بگذارید